باد‌ها و نام‌ها

این باد نام آشنا بین اهالی استان در زمستان خلیج فارس آرام آرام امواج را به خیزاب تبدیل می‌کند و سرمایی خزنده را بر تن دریانوردان چیرگی می‌دهد.

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما مرکز خلیج فارس، اینجا در هرمزگان؛ استانی که افق آن همدوش آسمان و دریاست، باد‌ها نیز نامی دارند و هر یک برای کاری و هدفی شناخته می‌شوند.

به گفته خلیل زارعی کارشناس میراث فرهنگی هرمزگان مثل همین باد نعشیکه درگذشته لنج‌های بادبانی را سریعتر در دریا پیش می‌رانده است.

سرعت وزش این باد موذی و سرد از تنگه هرمز به سمت شرق خلیج فارس، بنادر تیاب و کلاهی، شدیدتر و سردتر است.

باد سهیلی؛ یکی از پنج باد وزان در هرمزگان نیز چنان موج می‌خیزاند که در زیر سطح خلیج فارس و دریای عمان، مواد مغذی و جانداران میکروسکوپی شناور را هم به پایین می‌راند و هم همزمان سبب پراکندگی آنان می‌شود.

با وزش باد سهیلی آبزیان و انواع ماهیان بیشتر به تکاپو می‌افتند.

در این شرایط آب و هوایی برای صید بیشتر مواد مغذی، در دسته‌های کوچک و بزرگ شنا می‌کنند.

این فرصتی است که باد سهیلی برای صیادان فراهم می‌آورد تا با هربار تورریزی، ماهی بیشتری صید کنند.

باد برق به گفته علی حمود؛ دریانورد بازنشسته بندرکنگ دیگر بادی است که در منطقه دریایی و ساحلی استان شدید می‌وزد تا گرداب خلق کند.

بادی خطرناک برای شناور‌های چوبی و سنتی.

باد برق به سرعت برق می‌وزد و به همان سرعت هم یک منطقه دریایی را در بر می‌گیرد.

دریانوردان با تجربه و قدیمی با تغییرات کوچک آب و هوایی متوجه احتمال رسیدن این باد شده و برای وزش سهمگین آن آماده می‌شدند.

باد پارسی که منشا آن از عمق سرزمینی و استان فارس است را علی حمود باد تغییر دهنده هوای استان توصیف کرد و گفت: این باد هوای دریا را نیز عوض می‌کند و در مناطق خشکی هرمزگان هم، بشارت دهنده تغییر دما از گرم به خنک و از خنک به گرم است.

باد سواحیلی هم بین دریانوردان مشهور است که از صحرا می‌وزد.

معمولاً از شمال عربستان می‌آید و بیشتر اوقات، مرطوب و شرجی و کمی نیز گرم است.

نیاکان دریانورد ما هرمزگانی‌ها با چینش ویژه بادبانها، قدرت این باد را برای پیش راندن لنج حتی در جهت مخالف باد، به کار می‌گرفته‌اند.

بیشتربخوانید: هرمزگان سومین استان پیشروی کشور در شترداری

دریانوردان هرمزگانی با همین باد، از بنادر جنوبی‌ترین استان ایران و به ویژه بندرلنگه، بندرعباس، بندر سیریک و بندر جاسک تا سریلانکا و هندوستان و حتی شمال و شرق آفریقا به سفر می‌رفتند.

سفر‌هایی که رفت و بازگشت آن بین شش تا نه ماه طول می‌کشید.