پخش زنده
امروز: -
مقابله با بیابانزایی؛ ضرورتی برای حفظ کیفیت هوا
مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران بیابانزایی و خشکسالی، را یکی از مهمترین چالشهای زیستمحیطی عصر حاضر دانست و بر ضرورت اتخاذ رویکردهای علمی و مشارکت همه دستگاهها برای حفاظت از منابع طبیعی و کاهش اثرات آن بر کیفیت هوا تأکید کرد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، فاطمه کریمی با اشاره به نامگذاری ۱۷ ژوئن به عنوان روز جهانی مقابله با بیابانزایی و خشکسالی گفت: «بیابانزایی به معنای گسترش مناطق خشک نیست، بلکه فرآیندی است که در نتیجه تخریب سرزمین، کاهش پوشش گیاهی، بهرهبرداری نادرست از منابع طبیعی و تغییرات اقلیمی شکل میگیرد و پیامدهای گستردهای برای محیط زیست، سلامت انسان و توسعه پایدار به همراه دارد.»
وی افزود: «یکی از مهمترین پیامدهای بیابانزایی، افزایش فرسایش خاک، گسترش کانونهای تولید گرد و غبار و تشدید انتشار ذرات معلق در جو است؛ موضوعی که میتواند به طور مستقیم بر کیفیت هوا و سلامت شهروندان اثرگذار باشد. شکلگیری و توسعه کانونهای گرد و خاک ناشی از تخریب سرزمین، کاهش پوشش گیاهی و خشکسالی، زمینه افزایش غلظت ذرات معلق PM۱۰ و در برخی شرایط PM۲.۵ را فراهم میکند و میتواند موجب افت کیفیت هوا در مناطق گستردهای شود. در سالهای اخیر، نقش کانونهای گرد و غبار داخلی و منطقهای در بروز روزهای ناسالم هوا بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته و همین مسئله اهمیت حفاظت از منابع طبیعی، مدیریت پایدار سرزمین و جلوگیری از روند بیابانزایی را دوچندان کرده است.»
مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران با تأکید بر اینکه مقابله با بیابانزایی نیازمند نگاهی فرابخشی است، گفت: «مدیریت صحیح منابع آب، حفاظت از پوشش گیاهی، توسعه فضای سبز، بهرهگیری از فناوریهای نوین و ارتقای آگاهی عمومی از جمله اقداماتی است که میتواند در کاهش روند تخریب سرزمین و پیامدهای ناشی از آن مؤثر باشد.»
کریمی ادامه داد: «تجربه جهانی نشان میدهد که سرمایهگذاری در حفاظت و احیای اکوسیستمها، نه تنها یک اقدام محیطزیستی بلکه راهکاری مؤثر برای افزایش تابآوری جوامع در برابر تغییرات اقلیمی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان است.»
وی در پایان با گرامیداشت روز جهانی مقابله با بیابانزایی و خشکسالی، بر اهمیت همکاری نهادهای اجرایی، مراکز علمی، سازمانهای مردمنهاد و شهروندان در حفاظت از منابع طبیعی کشور تأکید کرد و گفت: «حفظ سرزمین، حفاظت از آینده است و دستیابی به محیط زیستی سالم و پایدار بدون مشارکت همگانی و مسئولیتپذیری اجتماعی امکانپذیر نخواهد بود.»
نظر شما