نمای ساختمان‌های قابل اشتعال باید تعویض شود

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، کامران عبدولی درباره نما‌های قابل اشتعال ساختمان‌ها، گفت: نما‌های کامپوزیت، ترموود، چوبی و برخی نما‌های دیگر در صورت استفاده از مصالح قابل اشتعال، می‌توانند موجب گسترش و انتقال آتش شوند. البته برخی نما‌های کامپوزیت از مصالح غیرقابل اشتعال ساخته می‌شوند و از این نظر تفاوت دارند.

وی افزود: تا پیش از سال ۱۳۹۵ در مقررات ساختمان، اشاره‌ای به موضوع نما‌های قابل اشتعال نشده بود، اما از سال ۱۳۹۵ با ابلاغ مقررات ملی ساختمان، مبحث سوم، استفاده از مصالحی که موجب توسعه و انتقال حریق در نما و همچنین نازک‌کاری ساختمان‌ها می‌شوند، ممنوع شد و دیگر اجازه استفاده از این مصالح داده نمی‌شود.

عبدولی ادامه داد: این ممنوعیت تنها به نما محدود نیست و نازک‌کاری‌های داخلی نیز مشمول این مقررات هستند. در برخی فضا‌های تجاری، سفره‌خانه‌ها و واحد‌هایی که از تزئینات چوبی یا مصالح قابل اشتعال در مجاورت منابع حرارتی استفاده می‌کنند، خطر آتش‌سوزی بسیار بالاست.

معاون پیشگیری آتش‌نشانی تهران با اشاره به ساختمان‌های قدیمی پایتخت، گفت: ساختمان‌هایی که پیش از سال ۱۳۹۵ احداث شده‌اند، مشمول این مقررات نبوده‌اند، اما در صورت مراجعه مالکان، توصیه می‌کنیم نما‌های قابل اشتعال را تعویض کنند. هرچند این موضوع گاهی با مخالفت مالکان مواجه می‌شود، اما باید توجه داشت که این نما‌ها می‌توانند جان ساکنان را به خطر بیندازند.

وی تأکید کرد: ساختمان‌هایی که پیش از سال ۱۳۹۵ با نمای کامپوزیت قابل اشتعال ساخته شده‌اند، باید در صورت امکان نسبت به جمع‌آوری این نما‌ها اقدام کنند یا دست‌کم سامانه‌های اطفای حریق برای آنها پیش‌بینی شود. همچنین می‌توان با ایجاد شکست در نمای ساختمان به صورت ناپیوسته یا اجرای سامانه‌های آب‌پاش سیلابی (Deluge)، از سرایت آتش به طبقات بالاتر جلوگیری کرد.

عبدولی درباره الزامات ایمنی ساختمان‌ها نیز گفت: هر ساختمانی که در آن مواد قابل اشتعال وجود دارد، نیازمند تجهیزات اعلام و اطفای حریق است. تصور اینکه تنها ساختمان‌های بلندمرتبه به این تجهیزات نیاز دارند، نادرست است. البته بر اساس ضوابط، نوع تجهیزات متناسب با کاربری و شرایط هر ساختمان تعیین می‌شود.

وی افزود: در ساختمان‌های مسکونی و تجاری، به ویژه ساختمان‌هایی که دارای زیرزمین، پارکینگ یا انبار هستند، وجود سامانه اعلام حریق ضروری است تا در زمان وقوع حادثه، ساکنان از آتش‌سوزی مطلع شوند. همچنین تجهیزات اطفای حریق از جمله خاموش کننده‌ها، شیلنگ‌های آتش‌نشانی و سامانه‌های خودکار مانند اسپرینکلر باید پیش از رسیدن نیرو‌های امدادی امکان کنترل اولیه حریق را فراهم کنند.