نیم قرن خاطره سازی اکبر عبدی در تلویزیون و سینما

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، مسعود ده‌نمکی در گفت‌وگو با شبکه خبر، زنده‌یاد اکبر عبدی را از معدود هنرمندانی دانست که برای چند نسل خاطره‌ساز بوده و در گونه‌های مختلف بازیگری، جایگاه خود را حفظ کرده است.

وی با بیان اینکه برای متولدین دهه ۶۰، آثاری مانند «محله بروبیا» و «باز هم مدرسه‌ام دیر شد» از خاطرات ماندگار این بازیگر است، افزود: در طول حدود ۲۰ سال همکاری، بیشترین کار را در کارنامه سینمایی خود با اکبر عبدی داشته‌ام و محبوبیت او برای من یادآور بازیگری است که می‌تواند محبوب بماند و از ارزش‌های انسانی فاصله نگیرد.

ده‌نمکی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های اکبر عبدی را بداهه‌پردازی و حافظه فوق‌العاده او عنوان کرد و گفت: او گاهی متن را از قبل نمی‌خواند، اما سر صحنه دیالوگ‌ها را به‌سرعت حفظ می‌کرد و حتی در برخی موارد، بداهه‌هایش از متن اولیه بامزه‌تر و اثرگذارتر می‌شد.

این کارگردان با اشاره به همکاری‌های مشترک خود با عبدی در آثاری، چون «اخراجی‌ها»، «رسوایی» و «معراجی‌ها» گفت: در «اخراجی‌ها» شخصیت بایرام لودر به‌گونه‌ای طراحی شد که کاملاً با ویژگی‌های اکبر عبدی همخوانی داشته باشد و او این نقش را به‌خوبی از آن خود کرد.

وی درباره انتخاب عبدی برای نقش روحانی در فیلم «رسوایی» نیز توضیح داد: این انتخاب یک ریسک جدی بود، اما پیش از تولید فیلمنامه با او درباره شخصیت صحبت کردیم و در نهایت، مخاطب با این نقش ارتباط برقرار کرد و نتیجه، یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های سینمایی ما شد.

ده نمکی ادامه داد: انتخاب عبدی برای نقش روحانی در «رسوایی» یک ریسک جدی بود. فیلم قرار نبود طنز باشد؛ نقش یک روحانی عارف و صاحب‌نفس بود. خیلی‌ها، حتی چهره‌های سینمایی، مخالفت می‌کردند و می‌گفتند حضور عبدی فیلم را کمدی می‌کند.

حتی گزینه‌های دیگری مثل آقای شریفی‌نیا هم مطرح بودند، اما من دنبال همذات‌پنداری خاصی بودم. قبل از فیلمنامه از او خواستم اتود بزند و وقتی توانایی‌اش را دیدم، مطمئن شدم و در نهایت مخاطب با این روحانی همذات‌پنداری کرد و این نقش به یکی از محبوب‌ترین روحانیون تاریخ سینما بدل شد.

ده‌نمکی همچنین با اشاره به حضور اجتماعی و مردمی اکبر عبدی گفت: او بدون سر و صدا به دل مردم می‌رفت، برای زندانیان برنامه اجرا می‌کرد و در آشتی دادن افراد و خانواده‌ها نقش داشت؛ او هم با مردم بود، هم بین مردم و هم برای مردم.

وی در پایان، اکبر عبدی را بازیگری کم‌نظیر از نظر تنوع نقش و محبوبیت مردمی دانست و تأکید کرد: هرچه بالاتر می‌رفت، افتاده‌تر می‌شد و همین تواضع و مردمی‌بودن، او را برای همیشه ماندگار کرد.

امروز می‌بینیم که دیالوگ‌های او در فضای مجازی چقدر بازنشر می‌شود؛ مردم این حرف‌ها را از جنس خودشان می‌دانند.

اکبر عبدی با سیمرغ یا بدون سیمرغ، در دل مردم ماندگار است و حذف‌شدنی نیست ؛ او به طنز سینمای ایران ارزش افزوده داد و یک طنز سالم و خانوادگی را ارائه کرد.