«خلبان جنگ» اگزوپری به چاپ پنجم رسید

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما، آنتوان دو سنت اگزوپری را عموما با «شازده کوچولو» می‌شناسند، اما عده‌ای از مخاطبان او نمی‌دانند که خلبان هواپیمای تجاری بوده و در جنگ جهانی دوم به ماموریت‌های شناسایی جنگی رفته است؛ کتابی هم به با نام «خلبان جنگ» دارد که براساس خاطرات و تجربیاتش در این کار نوشته شده است.

این ترجمه «خلبان جنگ» برای اولین بار سال ۱۳۴۹ منتشر شد و طی سال‌های بعد در قالب یکی از عناوین مجموعه «داستان خارجی» به چاپ می‌رسید. چاپ دوم آن پس از سال‌ها در سال ۱۳۹۰ عرضه شد و تا امروز به چاپ چهارم رسید.

آنتوان دو سنت اگزوپری را به عنوان یک وطن پرست فرانسوی معرفی می‌کنند که خبر شروع جنگ جهانی دوم را هنگامی که در آمریکا بود شنید و خود را با کشتی به فرانسه رساند تا پرواز کند، اما به عنوان مربی به پایگاه تولوز منتقل شد و به همین دلیل به دوست و آشنا نامه نوشت و درخواست کرد او را برای پرواز‌های جنگی در نظر بگیرند. در نهایت هم در نامه‌ای اعلام کرد اگر در جنگ مشارکت نداشته باشد از نظر روحی و روانی بیمار خواهد شد. پاسخی که سنت اگزوپری با نوشتن این نامه گرفت، این بود که از نظر جسمانی قادر به شرکت در جنگ نیست. در مرحله بعد هم سن و سالش و بعد جراحت بازویش را که در پروازی در گواتمالا پیش آمده بود بهانه کردند.

کار در وزارت اطلاعات یکی از گزینه‌های جایگزین بود که سنت اگزوپری آن‌ها را رد کرد و با اشاره به همین ماجرا در کتاب «خلبان جنگ» خود نوشت روشنفکران شیشه‌های مربایی هستند که ذخیره می‌شوند تا بعد از جنگ مورد استفاده قرار بگیرند. او در نهایت پیروز شد و به نیروی هوایی فرانسه پیوست و راهی ماموریت‌های شناسایی شد. این کار هم با پیوستن به گروه اکتشاف هوایی ۳۳/۲ انجام و اگزوپری در نهایت سال ۱۹۴۴ در یک پرواز شناسایی بر فراز مدیترانه برای همیشه مفقود شد.

«خلبان جنگ» سال ۱۹۴۲ در فرانسه چاپ و با موفقیت زیادی رو‌به‌رو شد. حکومت ویشی فقط جمله «هیتلر احمق است» را از کتاب حذف و آن را منتشر کردند. طرف داران مارشال پتن ابتدا آن را با روحیه حکومت ویشی سازگار دیدند و تصور کردند ستایش تسلیم و رضا در کتاب، نشانه تایید آلمان است. وقتی هم که نسخه‌های کتاب بین مردم فرانسه پخش شده بود، نویسنده اش را به طرفداری از یهودیان متهم کردند، چون اگزوپری در کتاب، دوست یهودی خود لئون ورت را به عنوان یک فرد شجاع ستایش کرده است. در ادامه انتشار و توزیع کتاب به دستور آلمانی‌ها ممنوع اعلام شد، اما نسخه‌های قاچاق آن به محافل و بازار راه پیدا کردند.

رمان مورد اشاره در آمریکا به گرمی پذیرفته و درباره اش گفته شد صدای فرانسه شکست خورده است که هنوز روح خود را حفظ کرده است.

آنتوان دو سنت اگزوپری این رمان خود را پیش از شروع متن، این گونه تقدیم کرده است: «تقدیم به سرگرد الیاس و به کلیه رفقایم در گروه اکتشافی هوایی ۳۳/۲ و مخصوصا تقدیم به افسران دیده بان سرگرد مورو، ستوان آزامبر و دوترتر، که در ماموریت‌های اکتشافی من در جریان جنگ ۱۹۳۹-۱۹۴۰ به نوبت رفقای پرواز من بوده‌اند و من در تمام عمر دوست وفادار و صمیمی آن‌ها خواهم بود.»

«خلبان جنگ» در ۲۸ فصل نوشته شده است.

در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم:

بچه‌ام از دیروز چیزی نخورده است ...

شیرخواره شش ماهه‌ای است که هنوز هم سر و صدای زیادی دارد. اما این سر و صدا ادامه نخواهد یافت. ماهی بیرون از آب افتاده است ... در اینجا اصلا شیر پیدا نمی‌شود. در اینجا چیز دیگری وجود ندارد جز توده‌ای آهن پاره بی مصرف که قدم به قدم خراب می‌شود، میخ‌ها و پیچ‌ها و ورقه‌های آهنش می‌افتد و به همین حال این قوم را در جریان مهاجرتی بی ثمر به سوی نیستی می‌کشاند.

زمزمه به راه می‌افتد که هواپیما‌ها جاده را چند کیلومتر پایین‌تر به رگبار مسلسل می‌بندند. حتی از بمب نیز صحبت می‌شود. در حقیقت از دور صدای انفجار‌هایی به گوش ما می‌رسد. بی شک این شایعه صحت دارد.

اما مردم از این خبر وحشت نمی‌کنند. حتی به نظرم کمی به هیجان آمده‌اند. این مخاطره مشخص به نظرشان از فرو رفتن به کام آهن پاره‌ها به سلامت نزدیک‌تر است.